Solitaire - Classic Card Game

ანალიზის ავტორი: AppCompare

Solitaire - Classic Card Game-ს ისეთი თამაშის სახელი აქვს, რომელსაც ბევრი ჩვენგანი მაშინ ხსნის, როცა რამდენიმე თავისუფალი წუთი გამოუჩნდა. ჩემი შთაბეჭდილებით, მისი მთავარი ღირებულება სწორედ მარტივ ფორმატშია: ბანქოს ერთი პარტია შეიძლება მოკლე შესვენებად იქცეს, მაგრამ თუ სვლებს წინასწარ გეგმავ, თამაშიც უფრო ჩართული ხდება. ეს Arcade Game Maker-ის უფასო ბანქოს თამაშია, თუმცა მისი სიმარტივე ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ყველასთვის ერთნაირად კომფორტულია. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რამდენად ადვილია ეკრანის წაკითხვა, კარტების არჩევა და თამაში სხვადასხვა გარემოში.

ყოველდღიური შესვენებისთვის თუ ხანგრძლივი თამაშისთვის

სოლიტერს ხშირად იმიტომ ირჩევენ, რომ მის დასაწყებად სხვა მოთამაშის შეკრება ან შეთანხმება არ არის საჭირო. ამ ვერსიისთვისაც სწორედ ეს თვისებაა მნიშვნელოვანი: შეგიძლია მცირე პაუზის დროს გახსნა, დაფას გადახედო და საკუთარი ტემპით იმოქმედო. ჩემთვის ასეთი ფორმატი უფრო დამამშვიდებელია, ვიდრე ბანქოს თამაში, სადაც მოწინააღმდეგის სვლას უნდა დაელოდო ან სწრაფად უნდა უპასუხო.

მაგრამ მარტო თამაში ყველას ერთნაირად არ მოსწონს. თუ შენთვის ბანქო პირველ რიგში მეგობრებთან საუბარს, შეჯიბრებას ან გუნდურ გადაწყვეტილებებს უკავშირდება, აქ შეიძლება მალე მოგენატროს ადამიანური ურთიერთქმედება. სოლიტერი უკეთ მუშაობს მაშინ, როცა თავსატეხის დამოუკიდებლად ამოხსნა გსიამოვნებს და არ ელოდები, რომ თამაში სოციალური საღამოს შემცვლელი იქნება.

რეალისტურ სიტუაციად წარმოვიდგენ სამუშაოს ან სწავლის დროს მოკლე შესვენებას: შეგიძლია რამდენიმე წუთით ყურადღება სხვა რამეზე გადაიტანო, მაგრამ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ იცი, რომ შეწყვეტა არ შეგაწუხებს. თუ დაწყებულ პარტიას აუცილებლად ბოლომდე მიყვანა გინდა, თამაშის გახსნამდე დროის მარაგი შეაფასე. ეს მცირე ჩვევა გეხმარება, რომ დასვენების საშუალება დამატებით ვალდებულებად არ იქცეს.

ეკრანზე ორიენტაცია და კარტების წაკითხვა

Solitaire - Classic Card Game კლასიკური სოლიტერის ფორმატს ეყრდნობა: მოთამაშე კარტების განლაგებას აკვირდება და ცდილობს, ხელმისაწვდომი სვლებიდან სწორი აირჩიოს. ასეთ თამაშში ინტერფეისის მთავარი საქმე ყურადღების გაფანტვა კი არა, კარტების სწრაფად გარჩევაა. როცა ეკრანზე რამდენიმე დასტის მდგომარეობა უნდა შეადარო, მარკებისა და რიცხვების წაკითხვა უშუალოდ თამაშის ტემპზე მოქმედებს.

ჩემი რჩევაა, პირველივე პარტია მშვიდ გარემოში დაიწყო და შეამოწმო, რამდენად მარტივად არჩევ კარტის მნიშვნელობასა და ფერს. ეს უფრო სასარგებლოა, ვიდრე მხოლოდ თამაშის წესების ცოდნა: სოლიტერში ერთი არასწორად აღქმული ნიშანი შეიძლება სვლის გეგმას შეგიცვალოს. თუ კარტები შენთვის მკაფიოდ ჩანს, შეგიძლია ყურადღება განლაგებაზე გადაიტანო; თუ არა, ხანგრძლივი სესიის ნაცვლად მოკლე ცდებით დაიწყე და დააკვირდი, თვალები ხომ არ გეღლება.

ნავიგაციაც სწორედ ამ სიმარტივის ფონზე უნდა შეაფასო. თამაში განკუთვნილია ერთი მოთამაშისთვის, ამიტომ აქ მთავარი არ არის სხვა ადამიანებთან მიმოწერა ან რთულ მენიუებში ხშირი გადასვლა; ყურადღება ძირითადად კარტების განლაგებასა და შენს არჩევანზე რჩება. ეს კარგია მათთვის, ვისაც ცალკე, მშვიდი თავსატეხი უნდა. თუმცა თუ მენიუსა და თამაშის მოქმედებებს შორის სწრაფი გადასვლა გჭირდება ან ეკრანის ელემენტების მკაფიო გამოყოფა შენთვის გადამწყვეტია, ჩამოტვირთვის შემდეგ საკუთარი მოწყობილობით გამოცდა ყველაზე გონივრული ნაბიჯია.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

თამაშს 5,0 საშუალო შეფასება აქვს და 30 ათასი შეფასება დაუგროვდა; ის 10 მილიონზე მეტჯერ არის დაინსტალირებული. ეს მას პოპულარულ არჩევანად წარმოაჩენს, მაგრამ მაღალი შეფასება პირად კომფორტს ვერ განსაზღვრავს. ერთი მოთამაშისთვის კარტების განლაგება შეიძლება ბუნებრივი და ადვილად წასაკითხი იყოს, მეორისთვის კი ეკრანზე დეტალების გარჩევა — დამღლელი. ამიტომ მე ამ რიცხვებს ინტერესის ნიშნად მივიღებდი და არა იმის გარანტიად, რომ ვიზუალური წარმოდგენა ყველას მოერგება.

როგორ შევინარჩუნოთ თამაშის ტემპი

სოლიტერის დროს სასარგებლო ჩვევაა, სვლის გაკეთებამდე არა მხოლოდ აშკარად გასახსნელ კარტს, არამედ მთელ დაფაზე შესაძლო გაგრძელებასაც გადახედო. ამ მცირე შეჩერებამ ეკრანზე სწრაფად შეხება შეიძლება შეამციროს და თამაში უფრო გააზრებული გახადოს. ეს განსაკუთრებით გამოდგება მაშინ, როცა შესვენებაზე თამაშობ და არ გინდა, ერთი შემთხვევითი შეხების გამო პარტიის რიტმი დაკარგო. თუ კარტის არჩევა ზუსტად არ გამოგდის, მოკლე პაუზა და ეკრანის თავიდან დათვალიერება ხშირად უფრო სასარგებლოა, ვიდრე ზედიზედ სწრაფი შეხებები.

კიდევ ერთი პრაქტიკული მიდგომაა, სესია კონკრეტული მიზნის გარეშე დაიწყო: ითამაშო იმდენ ხანს, რამდენიც შესვენება გაძლევს, და არ აღიქვა ყოველი პარტია აუცილებლად ბოლომდე მისაყვან ამოცანად. ასე თამაში უფრო მოქნილად ერგება დღის მცირე მონაკვეთებს. მეორე მხრივ, თუ შენთვის სასიამოვნოა შედეგის ბოლომდე მიყვანა, წინასწარ შეარჩიე დრო, როცა შუაში შეწყვეტა არ შეგაწუხებს. ეს რჩევა თამაშის მახასიათებელს არ გულისხმობს; ის უბრალოდ ეხმარება, სოლიტერი ყოველდღიურ რიტმში უფრო კომფორტულად ჩასვა.

დაფის დათვალიერებისას მე გირჩევ, ჯერ კარტების მთლიან განლაგებას შეხედო და მხოლოდ ამის შემდეგ აირჩიო პირველი აშკარა სვლა. ასეთი თანმიმდევრობა შემთხვევით მოქმედებას ამცირებს: შეიძლება დაინახო, რომ ერთი კარტის გადაადგილება სხვა დასტას გახსნის, ან რომ ახლა ნაჩქარევად არჩეული ვარიანტი შემდგომ არჩევანს შეგიზღუდავს. ეს სტრატეგიული ჩვევა განსაკუთრებით სასარგებლოა მათთვის, ვინც სოლიტერს მხოლოდ თითის სწრაფი მოძრაობით თამაშობს და შემდეგ ვერ იხსენებს, რატომ შეიცვალა დაფა.

თუ პარტიის შუაში ყურადღება გაგეფანტა, ნუ ეცდები ზეპირად გაიხსენო ყველა նախորդ քայլը. რამდენიმე წამით停իր, კარტերի მიმდინარე դիրքը თავიდან წაიკითხე და იმოქმედე მხოლოდ მას შემდეგ, რაც სურათი კვლავ გასაგები გახდება. სოლიტერის უპირატესობა სწორედ ისაა, რომ მისი ტემპი მოთამაშეს შეუძლია მოარგოს; ამ შესაძლებლობას აზრი ეკარგება, თუ თავს აჩქარებ. ასეთი მიდგომა გამოგადგება როგორც მოკლე შესვენებაზე, ისე მაშინ, როცა თავსატეხის უფრო ყურადღებით ამოხსნა გინდა.

შეხება, მხედველობა და ხმოვანი გარემო

მობილურზე კარტის თამაში შეხებით მართვას მოითხოვს, ამიტომ ხელის მოძრაობის სიზუსტე ისეთივე მნიშვნელობისაა, როგორც წესების ცოდნა. თუ თითის ზუსტი გადაადგილება გიჭირს, ყურადღება მიაქციე, რამდენად ხშირად გიწევს კარტების არჩევა და რამდენად მარტივად ასრულებ ამას შენს ტელეფონზე. მე არ ვივარაუდებდი, რომ ყველა მოწყობილობაზე შეხების არე ან მართვის ხერხი ერთნაირია. ჯერ მოკლე პარტია სცადე; თუ შეცდომით არჩეული კარტები ხშირად გიშლის ხელს, ეს თამაში შეიძლება შენთვის ნაკლებად მოსახერხებელი აღმოჩნდეს.

საკუთარი კომფორტის შესამოწმებლად მხოლოდ პირველი, მარტივი მოქმედება არ კმარა. სცადე ისეთი მომენტიც, როცა რამდენიმე ახლომდებარე კარტიდან ერთის არჩევა გიწევს, რადგან სწორედ მაშინ ჩანს, რამდენად ზუსტია შეხება შენთვის. თუ შეცდომა ხშირად მეორდება, დააკვირდი, ეს დაღლილობას, ეკრანის ზომას თუ თითის მოძრაობას უკავშირდება. ერთი მოკლე ცდა ამ განსხვავებას ყოველთვის ვერ გამოავლენს, ამიტომ დასკვნა რამდენიმე მშვიდი სესიის შემდეგ გამოიტანე და არა ერთ წარუმატებელ შეხებაზე.

მხედველობის მხრივ, ყველაზე მნიშვნელოვანი პრაქტიკული შემოწმება კარტების მარკების გარჩევაა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ეკრანი პატარაა ან განათება არასასურველია. კარგი ტესტია, შეამოწმო არა მარტო ერთი კარტი, არამედ ერთმანეთთან ახლოს მდგომი რამდენიმე დასტაც: თამაშის დროს სწორედ მათი შედარება განსაზღვრავს, შეგიძლია თუ არა მომდევნო სვლის დაგეგმვა. თუ თვალების დაძაბვას გრძნობ, ჯობს შეჩერდე და მოგვიანებით გააგრძელო, ვიდრე ეკრანს უფრო ახლოს მიაჩერდე და დაღლილობა გააძლიერო.

ეკრანის წაკითხვა გარემოსთანაც არის დაკავშირებული. სახლში, წყნარ ადგილას კარტების გარჩევა შეიძლება მარტივი იყოს, ხოლო ძლიერი შუქის ან არასასიამოვნო ხედვის კუთხის დროს იგივე დეტალები ნაკლებად მკაფიოდ გამოჩნდეს. ამიტომ თამაშის პირველად შეფასებისას არ დაეყრდნო მხოლოდ ერთ გარემოს: თუ ჩვეულებრივ გზაში ან სამუშაო სივრცეში იყენებ ტელეფონს, მოგვიანებით იმ პირობებშიც შეამოწმე, რამდენად კომფორტულია დაფის დანახვა. ეს არ ნიშნავს, რომ ყველგან თამაში აუცილებელია; პირიქით, გეხმარება განსაზღვრო, როდის ჯობს სესიის გადადება.

ხმოვან გარემოშიც არჩევანი სიტუაციაზეა დამოკიდებული. ბარათების თამაშის ერთ-ერთი უპირატესობა ისაა, რომ წესების გასაგებად მუდმივი საუბარი ან სხვა მოთამაშის მოსმენა საჭირო არ არის. ეს Solitaire-ს მოსახერხებელ ვარიანტად აქცევს, როცა ჩუმად ყოფნა გინდა ან ხმაურიან გარემოში ხარ. თუმცა ეს არ ნიშნავს, որ კონკრეტულ խաղში ხმოვანი პარამეტრები ან სპეციალური სენსორული მხარდაჭერა უნდა ვივარაუდოთ. Եթե խաղის ხმები შენს გარემოში ხელს გიშლის, დაწყებამდე თავად შეამოწმე მოწყობილობისა და თამაშის ხელმისაწვდომი მართვის პარამეტრები.

თუ ხმას ვერ ან არ იყენებ, თამაშის ძირითადი აზრი მაინც ვიზუალურ დაფაზე და კარტების გადაადგილებაზეა დამოკიდებული, ამიტომ ხმოვანი გარემოსგან დამოუკიდებლობა თავისთავად სრულ ხელმისაწვდომობას არ ნიშნავს. ასევე, თამაშის მშვიდი ხასიათი არ გამორიცხავს იმას, რომ ხანგრძლივმა ეკრანზე ყურებამ ან განმეორებითმა შეხებებმა დაღლა გამოიწვიოს. მე ასეთ შემთხვევაში სესიებს შორის შესვენებას დავტოვებდი და თამაშს შევწყვეტდი, როგორც კი კარტების გარჩევა ან მოძრაობა ნაკლებად ზუსტი გახდება.

ვისთვის ჯდება ყოველდღიურობაში

რეალისტური მაგალითი: ავტობუსის მოლოდინში ან შეხვედრამდე მოკლე შესვენებაზე ერთი პარტიის დაწყება შეიძლება კარგი არჩევანი იყოს, თუ შეგიძლია ეკრანს უსაფრთხოდ შეხედო და დროის ნებისმიერ მომენტში თამაშის შეწყვეტა არ გაწუხებს. ასეთ ვითარებაში სოლიტერი სხვებთან კოორდინაციას არ მოითხოვს და შეგიძლია ყურადღება მხოლოდ ბანქოს განლაგებას დაუთმო. მაგრამ მოძრაობაში თამაშს არ გირჩევდი, როცა გარემოზე დაკვირვება გჭირდება; ასევე, მზიან ადგილას ეკრანის წაკითხვა შეიძლება გაძნელდეს. ჯობს თამაში იმ მომენტისთვის დატოვო, როცა უსაფრთხოდ დაჯდომა და ეკრანზე ფოკუსირება შეგიძლია.

ეს თამაში განსაკუთრებით შეეფერება მათ, ვისაც ნაცნობი ბანქოს თავსატეხი უნდა, მაგრამ მოწინააღმდეგესთან შეჯიბრი ან რთული სიუჟეტი არ სჭირდება. Arcade Game Maker-ის ვერსია Android 6.0-ს ან უფრო ახალ სისტემას მოითხოვს, ამიტომ ინსტალაციამდე შეამოწმე, შეესაბამება თუ არა შენი მოწყობილობა ამ მოთხოვნას. თამაში შეფასებულია 3+ ასაკისთვის. ეს ასაკობრივი ნიშანი არ ცვლის იმას, რომ პატარა მოთამაშეს წესების ახსნა ან ზრდასრულის დახმარება შეიძლება დასჭირდეს.

თამაში უფასოა, რაც მის გამოცდას მარტივს ხდის, თუმცა უფასო წვდომა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ინტერფეისის ყველა ნაწილი ყველას მოერგება. მისი მიმდინარე ვერსიაა 1.59.305, ხოლო თამაში 2017 წლის 26 სექტემბერს გამოვიდა. ასეთი ხანგრძლივი არსებობა კლასიკური ფორმატისადმი ინტერესზე მიანიშნებს, მაგრამ ჩემთვის არჩევის მთავარი საფუძველი მაინც პრაქტიკული ტესტია: შეგიძლია თუ არა კარტების წაკითხვა, მართვა და თამაშის შეწყვეტა ისე, რომ ეს შენთვის კომფორტული იყოს.

ოჯახში სხვადასხვა ასაკის მოთამაშისთვისაც შეიძლება გამოდგეს, თუ მათ სოლიტერის წესები უკვე იციან ან მზად არიან, ნელა ისწავლონ. პატარა მოთამაშისთვის ასაკობრივი შეფასება მხოლოდ საწყისი ორიენტირია და არა გარანტია, რომ წესების გაგება ან შეხებით თამაში დახმარების გარეშე გამოუვა. ზრდასრულმა შეიძლება თავიდან აუხსნას, როგორ წაიკითხოს დაფა და რატომ ღირს სვლის წინ დაფიქრება. ამის შემდეგ ბავშვი დამოუკიდებლად გამოსცდის, მოსწონს თუ არა ასეთი თავსატეხი.

მეორე მხრივ, თუ ადამიანი ეკრანზე დიდ ტექსტს, გამოკვეთილ მართვის ელემენტებს ან დამხმარე ტექნოლოგიასთან კონკრეტულ თავსებადობას ეძებს, მხოლოდ თამაშის სიმარტივის საფუძველზე მის ვარგისიანობას ვერ დავასკვნიდი. ასეთ შემთხვევაში ჯერ რეალურ მოწყობილობაზე გამოცდაა საჭირო. ვისაც კარტების წვრილი ნიშნების დანახვა ან თითით ზუსტი არჩევა უჭირს, შეიძლება უფრო შესაფერისი აღმოჩნდეს სხვა თამაში, სადაც დაფა ნაკლებად დატვირთულია ან მართვის განსხვავებული გზა აქვს.

რას სთავაზობს სხვა ბანქოს თამაშებთან შედარებით

ჩვეულებრივ ბანქოს ალტერნატივებთან შედარებით, სოლიტერის მთავარი განსხვავება ისაა, რომ თამაშის ტემპს თავად განსაზღვრავ და სხვა მოთამაშის მოლოდინზე არ ხარ დამოკიდებული. ეს Solitaire-ს კარგს ხდის მცირე შესვენებისთვის, ყურადღების მშვიდად გადასატანად ან ნაცნობი წესების მარტო გასახსენებლად. ონლაინ შეჯიბრი, თანამშრომლობითი თამაში ან მუდმივი ურთიერთობა თუ გინდა, მრავალმოთამაშიანი ბანქოს თამაში უფრო შესაფერისი არჩევანი იქნება. ხოლო თუ სოლიტერის სხვა ვარიანტში განსხვავებული წესები, უფრო რთული დონეები ან მართვის სხვა ხერხი გჭირდება, ალტერნატივის მოძებნა შეიძლება უკეთესი იყოს.

ფიზიკურ ბანქოსთან შედარებით, ტელეფონის ვერსია უფრო მარტივად ხელმისაწვდომია იმ დროს, როცა დასტა თან არ გაქვს; სამაგიეროდ, ეკრანზე კარტების გარჩევა და შეხებით გადაადგილება ცოცხალი ბანქოს შეგრძნებას ვერ იმეორებს. მაგიდასთან თამაში შეიძლება უკეთესი იყოს მათთვის, ვისაც დიდი სივრცე, რეალური კარტების დაჭერა ან სხვა ადამიანებთან ერთად ყოფნა ურჩევნია. ეს ვერსია კი პირად, მოკლე სესიას ემსახურება. არჩევანი იმაზეა დამოკიდებული, სოლიტერში თავსატეხის მოგვარება გიზიდავს თუ თავად ბანქოს ფიზიკური და სოციალური მხარე.

ამ თამაშის არჩევისას კითხვა მხოლოდ ის არ არის, მოგწონს თუ არა სოლიტერი. მნიშვნელოვანია, რამდენად კარგად ერწყმის კონკრეტული შესრულება შენს მოწყობილობასა და ჩვევებს. თუ გირჩევნია ნელი ტემპი და კარტების დაფიქრება, ეს ფორმატი ბუნებრივად გამოგადგება. თუ კი სწრაფი რეაქცია, სოციალური ურთიერთობა ან ეკრანის ვიზუალური ელემენტების მკვეთრი გამიჯვნა გჭირდება, სხვა ტიპის ბანქოს თამაში შეიძლება უკეთესი აღმოჩნდეს.

თუ სხვა სოლიტერის აპებთან ადარებ, სასარგებლოა არა მხოლოდ წესებზე, არამედ ყოველდღიურ გამოყენებაზე იფიქრო: რამდენად მარტივად ხედავ კარტებს, შეგიძლია თუ არა შეხებით ზუსტად მოქმედება და რამდენად გაწყობს მისი ტემპი. ერთი და იმავე თამაშის წესები სხვადასხვა შესრულებაში შეიძლება განსხვავებულად იგრძნობოდეს, ამიტომ პოპულარობა ან ნაცნობი სახელი გადაწყვეტილების ერთადერთი საფუძველი არ უნდა გახდეს. მე ჯერ მოკლე საცდელ სესიას ჩავატარებდი, შემდეგ კი შევადარებდი, რომელ ვარიანტში ნაკლებად მეღლება თვალი და ნაკლებად მეშლება სვლები.

სად რჩება ბარიერები

ჩემი მთავარი სიფრთხილე ვიზუალურ და მოტორულ მხარეს ეხება. კლასიკურ სოლიტერში თამაშის არსი კარტების დეტალების დანახვა და საჭირო ელემენტის ზუსტად არჩევაა. თუ ეკრანზე პატარა სიმბოლოების გარჩევა ან თითით ზუსტი შეხება რთულია, თამაშის ნაცნობი წესებიც ამ დაბრკოლებას ვერ ხსნის. ამიტომ მას არ შევთავაზებდი ადამიანს, რომელსაც შეხებაზე მეტი დახმარება ან ტექსტისა და ელემენტების გამადიდებელი, სპეციალურად მორგებული ინტერფეისი აუცილებლად სჭირდება, თუ მისი მოწყობილობა ამ ამოცანას ვერ ამარტივებს.

შეიძლება არსებობდეს ისეთი ყოველდღიური გარემოებაც, როცა თამაში უბრალოდ ცუდ დროს არის გახსნილი: ხმაურიანი ან მოძრავი ტრანსპორტი, ძლიერი მზე, დაღლილი თვალები ან ხელის მოუხერხებელი პოზიცია. ასეთ დროს სვლების არევა აუცილებლად თამაშის სირთულეს არ ნიშნავს; შესაძლოა, პირობებია მოუხერხებელი. ჩემი პრაქტიკული მიდგომა იქნებოდა, ჯერ გარემო შევცვალო ან მოგვიანებით დავბრუნდე და მხოლოდ ამის შემდეგ გადავწყვიტო, ნამდვილად არ მერგება თუ არა თამაში. თუ პირობების შეცვლაც ვერ შველის, სხვა ფორმატის არჩევა სრულიად გონივრულია.

კიდევ ერთი შეზღუდვა თავად სოლიტერის მშვიდ, მარტოხელა ბუნებაა. თუ ყურადღების შენარჩუნება გიჭირს და ეკრანზე ბევრი კარტის ერთდროულად შედარება დამღლელია, პარტია დასვენების ნაცვლად გონებრივ დატვირთვად შეიძლება იქცეს. ასეთ შემთხვევაში ერთი მოკლე სესია კარგი გამოცდაა, მაგრამ თავს ნუ აიძულებ გაგრძელებას მხოლოდ იმიტომ, რომ პარტია უკვე დაიწყე. ბანქოს თამაში, სადაც სვლები უფრო მოკლეა ან სხვა ადამიანი გეხმარება, ზოგისთვის უფრო მისაღები ალტერნატივა იქნება.

ასევე გასათვალისწინებელია, რომ ამ თამაშის ძირითადი ხიბლი განმეორებად მოქმედებებშია: დაფას უყურებ, შესაძლო სვლებს ადარებ და კარტებს არჩევ. მოთამაშეს, რომელსაც მუდმივად ახალი გარემო, სიუჟეტი ან სხვა ადამიანებთან ურთიერთობა სჭირდება, ეს ერთფეროვნებად შეიძლება მოეჩვენოს. მე ამ მიზეზით მას არ ავირჩევდი, როგორც ერთადერთ თამაშს ხანგრძლივი გართობისთვის; სამაგიეროდ, შეიძლება გამოდგეს დამატებით, მშვიდ ვარიანტად, როცა უფრო დატვირთული თამაში არ გინდა.

ჩემი საბოლოო დასკვნა

მე Solitaire - Classic Card Game-ს კლასიკური, მარტო სათამაშო ბანქოს თამაში მინდა ადამიანს შევთავაზებდი, განსაკუთრებით თუ წესები უკვე იცის და შესვენების მშვიდად გატარება სურს. მისი ძლიერი მხარე ისაა, რომ მოწინააღმდეგე არ სჭირდება და საკუთარი ტემპით თამაშის საშუალებას იძლევა. თუმცა თუ ეკრანის ხილვადობა ან კარტის არჩევის მოძრაობა შენთვის მოუხერხებელია, პოპულარობის გამო თავს ნუ აიძულებ.

ჩემი შეფასება ხელმისაწვდომობის მხრივ ფრთხილად დადებითია: სოლიტერის მარტოხელა და აუჩქარებელი ტემპი ბევრ სიტუაციაში მოსახერხებელია, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ თამაში ყველა საჭიროებას პასუხობს. ის უფასოა და 3+ ასაკისთვისაა შეფასებული, ამიტომ გამოცდა მარტივია; ჯერ შეამოწმე, რამდენად კომფორტულად ხედავ კარტებს, ირჩევ მათ და თამაშობ მოკლე სესიის განმავლობაში. თუ ეს სამი რამ შენთვის მისაღებია, შეიძლება ყოველდღიური მცირე შესვენების კარგი არჩევანი გახდეს; თუ არა, სჯობს სხვა წესების ან მართვის მქონე ბანქოს თამაში მოძებნო.